Strona głównaDziałalnośćHistoriaZajęcia grupoweZajęcia logorytmiki

Panie Marzena Achramowicz i Ewa Bagan prowadzą zajęcia logorytmiki w dwóch grupach - od października 2008 roku w grupie przedszkolnej dzieci z Zespołem Downa

oraz od lutego 2009 roku z czterema dziewczynkami z  zaburzeniami mowy z wczesnego wspomagania rozwoju dziecka.

Zajęcia logorytmiczne są dla logopedów sprzymierzeńcem w indywidualnej terapii logopedycznej. Dzieci poprzez naśladowanie uczą się sprawnie wykonywać ćwiczenia oddechowe, fonacyjne, artykulacyjne i słuchowe w celu nabywania nawyków artykulacyjnych oraz ruchowych dla  doskonalenia koordynacji wzrokowo-słuchowo-ruchowej. Do tego wkomponowane są ćwiczenia muzyczno – ruchowe.

Logorytmika polega na połączeniu terapii logopedycznej z rytmiką, aby oddziaływać na sferę słuchową, słuchowo-ruchową i ruchową osoby, którą się leczy bądź rehabilituje.

Głównym celem jest korygowanie wad mowy i zaburzeń słuchu, a przy tym uwrażliwienie na cechy wspólne muzyki i mowy, takie jak: rytm, melodia, tempo, dynamika i barwa dźwięku.

Zajęcia logorytmiczne:

  • rozwijają umiejętność sprawnego wykonywania makro- i mikro- ruchów,
  • poomagają w orientowaniu się w schemacie własnego ciała i w przestrzeni,
  • sprzyjają poprawie koncentracji uwagi,
  • stymulują myślenie i mowę,
  • uczą zdyscyplinowania i umiejętności pracy w grupie.


Podstawową działalnością na zajęciach jest zabawa. Wtedy, w sposób naturalny dzieci uczą się i rozwijają. Zajęcia logorytmiczne mają formę pracy zarówno zbiorowej, jak i indywidualnej, w zależności od potrzeb. Przygotowane zestawy ćwiczeń i zabaw są dostosowane do poziomu sprawności narządów artykulacyjnych oraz sprawności motoryki małej i dużej.

Rodzaje ćwiczeń, które zawsze występują na zajęciach logorytmicznych:

  • ćwiczenia oddechowe,
  • ćwiczenia głosowe (wywoływanie, doskonalenie i utrwalanie głosek),
  • ćwiczenia usprawniające narządy artykulacyjne,
  • ćwiczenia usprawniające dużą i małą motorykę (między innymi gesty Makaton),
  • ćwiczenia słuchowe,
  • ćwiczenia koordynacji wzrokowo - ruchowej,
  • śpiew i ruch przy muzyce, odtwarzanie i tworzenie muzyki,
  • gra na instrumentach perkusyjnych.


Przykładowe scenariusze zajęć logorytmicznych:

Scenariusz 1

TEMAT: Jesienne rytmy.

CELE GŁÓWNE:

  • rozwijanie słuchu fonematycznego,
  • kształtowanie poczucia rytmu,
  • doskonalenie prawidłowego sposobu  oddychania,
  • usprawnianie funkcji mowy: fonacji, motoryki aparatu artykulacyjnego,
  • usprawnianie koordynacji słuchowo-ruchowej,
  • rozwijanie słownictwa


CELE SZCZEGŁÓWE (dzieci potrafią)

  • rozpoznać i różnicować dźwięki,
  • prawidłowo reagować na sygnał muzyczny,
  • przy pomocy nauczyciela wykonać ćwiczenia artykulacyjne i oddechowe,
  • wykonywać proste instrukcje słowne,
  • utrwalać wzorzec  słuchowy wytwarzanych głosek.


POMOCE:

  • duży rysunek drzewa,
  • wycięte z papieru kolorowe liście,
  • magnetofon,
  • kaseta magnetofonowa, płyta CD,
  • słomki,
  • bębenek,
  • ilustracje zjawisk atmosferycznych,
  • koła/szarfy w ilości odpowiadającej liczbie dzieci.


PRZEBIEG ZAJĘĆ:

  1. Pląs powitalny. Dzieci stoją parami w sali. Wszyscy tańczą i śpiewają:
    Witam was, witam was, zaczynamy, już czas. Jestem ja, jesteś ty, raz, dwa, trzy!
  2. Zabawa dźwiękonaśladowcza ilustrowana ruchem – zmiany pogodowe.
    deszcz – kap, kap – podnoszenie i opuszczanie rąk w górę i w dół
    chmury – dłonie splecione, ręce podniesione do góry, wyprostowane w łokciach, kręcenie się po sali
    wiatr –szszsz… ręce w górę i wykonywanie skłonów tułowia na boki
    dzień jest krótki – ręce rozłożone na boki
    słońce – zataczamy koła
    liście spadają z drzew – dłonie na wysokości klatki piersiowej, naprzemienne poruszanie rękoma.
  3. Zabawa oddechowa.
    Osoba prowadząca kładzie na podłodze wycięte drzewo. Na nim umieszcza kolorowe liście.
    Poleca dzieciom, by je zdmuchnęły (można za pomocą słomki). Zwraca przy tym uwagę na prawidłowy tor oddechowy.
  4. Zabawa rytmizująca.
    Każde dziecko układa wzór rytmiczny z papierowych listków i wystukuje go za pomocą bębenka. Potem układa naprzemiennie kasztan -liść-kasztan-liść-kasztan-liść.
  5. Zabawa słuchowo-ruchowa.
    Dzieci odsłuchują z kasety i rozpoznają odgłosy zjawisk przyrodniczych wskazując przy tym właściwy obrazek. Następnie dzieci naśladują „tańczące” na wietrze liście.
    Wyobrażają sobie, że są liśćmi, które kołyszą się na drzewie, tańczą wówczas przy łagodnej muzyce. Gdy dźwięk milknie, dzieci kładą się na  podłogę i swobodnie oddychają.
  6. Zabawa melodyjno – rytmiczna.
    Prowadzący siada z dziećmi tworząc koło i umawia się z nimi, że będą ilustrować dźwięki deszczu ciałem.
    Uczestnicy powtarzają kolejno ruchy demonstrowane przez kierującego zabawą, np.:
    - lekki deszcz- pocieranie dłońmi o siebie,
    - silniejszy deszcz- klepanie dłońmi o uda,
    - burza- tupanie wysuniętymi stopami o podłogę.
  7. Zabawa artykulacyjno – fonacyjna.
    Dzieci słuchają opowiadania o misiu przygotowującym się do zimy i  naśladują jego ruchy twarzy i ciała.
  8. Zabawa słuchowo-ruchowa – kałuże.
    Prowadzący rozkłada koła jako kałuże dla każdego dziecka. Dzieci biegają pomiędzy „kałużami” w tempie bębenka. Jeśli brak uderzenia – dzieci przeskakują kałużę.
  9. Muzyczne pożegnanie – wędrujące jabłko.
    Dzieci siadają, tworząc koło. W rytm piosenki podają sobie jabłko. Osoba, która nie zdąży przekazać owoc w momencie wyłączenia muzyki, kończy zabawę.
  10. Łączenie tekstu muzyki z elementami rytmicznymi wg metody Dobrego Startu- piosenka „Stary niedźwiedź”.


Scenariusz 2

TEMAT: Zmiany tempa i melodii w muzyce. Pionizacja języka przy wymowie głoski „l”.

CELE OGÓLNE:

  • doskonalenie sprawności artykulacyjnej,
  • bogacenie słownictwa czynnego i biernego,
  • kształtowanie prawidłowego toru oddechowego,
  • rozwijanie umiejętności rytmicznych i wokalnych,
  • uwrażliwienie dzieci na zmiany tempa i melodii w muzyce,
  • rozwijanie wyobraźni twórczej.


CELE SZCZEGÓŁOWE (dziecko potrafi):

  • sprawnie wykonywać ćwiczenia narządów artykulacyjnych,
  • wymawiać swoje imię i rozpoznawać je na etykiecie,
  • wymawiać prawidłowo, przy pomocy szpatułki, głoskę „l” w sylabach i logotomach,
  • regulować siłę wydechu oraz nabierać powietrze nosem i wydmuchiwać ustami,
  • rozróżniać muzykę szybką i wolną,
  • rozróżniać dźwięki wysokie i niskie,
  • tańczyć w kole, w parach,
  • wykonywać ćwiczenia ruchowe zgodnie z tekstem piosenki pt. „Śmieszne minki”.


PRZEBIEG ZAJĘĆ

  1. Powitanie słowno-ruchowe: dzieci wymawiają swoje imię, pań i kolegów (sylabami lub głoskami), wykonują gest Makaton „hej” i odnajdują etykiety ze swoimi imionami.
  2. Ćwiczenia narządów artykulacyjnych: dzieci wykonują ćwiczenia naśladując nauczyciela i dzieci przedstawione na zdjęciach.
  3. Ćwiczenie oddechowe: dzieci dmuchają na papierowe lale.
  4. Ćwiczenia ruchowe: dzieci reagują na muzykę:
    - muzyka szybka – szybko, dowolnie machają chustami,
    - muzyka wolna – wolno, dowolnie machają chustami
  5. Ćwiczenie koordynacji wzrokowo - ruchowej i utrwalanie schematu ciała: dzieci układają puzzle „Misie”.
  6. Zabawa słuchowo – artykulacyjna: dzieci wymawiają sylaby i logotomy zawierające głoskę „l”.
  7. Usprawnianie motoryki dużej i funkcji słuchowej: taniec i śpiew przy piosence „Śmieszne minki”.
  8. Ćwiczenia melodyczno – rytmiczne: wysokie dźwięki – dzieci podnoszą ręce do góry, niskie dźwięki – dzieci opuszczają ręce na podłogę.
  9. Zabawa słuchowo – ruchowa: dzieci w parach reagują na hasła słowne: „szybko”, „wolno” „do góry”, „w dół”.
  10. Zabawa ruchowo – artykulacyjna: dzieci tańcząc w kole „kląskają” językiem.
  11. Ćwiczenia relaksacyjne: dzieci leżą na plecach, słuchają muzyki poważnej i wykonują dowolne ruchy rękami lub nogami.
  12. Muzyczne pożegnanie.


Opracowały: Marzena Achramowicz i Ewa Bagan